دلم گرفته نفسهای من اساطیری ست

                                                      دلم گرفته و گریه دوای دردم نیست

خدا وکیلی از آن لحظه عشق می داند

                                                       غروب جمعه نگاهم به جاده می ماند

غروبای جمعه همین طوریش هم دلگیره،چه برسه به اینکه روز رحلت پیامبر دوستی و رحمت و اسوه بخشش و مغفرت باشه

همزمان با شهادت امام صلح و آرامش هم باشه و از طرف دیگه فردای اون هم شهادت امام رضای راضی به امر الهی باشه. 

امروز با خودم فکر می کردم این صفاتی که ما برای شخصیت های مذهبی مون به کار می بریم چقدر درسته؟

مثلا تا حالا کسی به حضرت محمد(درود خدا بر او باد)صفت مظلوم نداده،در صورتی که ایشون از همه شخصیت های مذهبی ما مظلوم تر هستن.

چه در زمان خودشون و چه امروز روزگار.

گاهی وجه المصالحه اختلافات شیعه و سنی می شن.

گاهی هم (البته این روزا بیشتر)توی جوامع غربی به بهانه آزادی بیان و به دلیل مشکلی که با متحجرهای دمسلمون نما دارن (شایدم اصلا با مسلمون ها مشکل دارن)به هر حال به ایشون اهانت می کنن.

از طرفی توی رسانه های ما چقد کم به ایشون پرداخته میشه.همین امروز که رحلت ایشون بود بیشتر از امام حسن(سلام بر او)گفته شد تا پیامبر خدا.

قربونت برم ای رسول خدا.قربونت برم ای امام حسن مجتبی،ای نوه بزرگ رسول خدا.

امام رضا(سلام بر او)هم به نظرم اصلا غریب نیستن.اینهمه عاشق و فدایی دارن.منم یکیشون.

آقا قربونت برم.دلم هوای کبوترای حرمت را کرده.

                                                                  آقا ما را بطلب.

+ نوشته شده در  جمعه هفدهم اسفند 1386ساعت 19:30  توسط محمد   |